ámæla

sagnorð á-mæla með þágufalli

ásaka (e-n), finna að (e-m), álasa (e-m)

hún ámælti honum fyrir kæruleysið

Beyging

‑mælti ‑mælt beygist eins og mæla

framsöguhátturviðtengingarháttur

nútíðþátíðnútíðþátíð

égámæliámæltiégámæliámælti

þúámælirámæltirþúámælirámæltir

húnámælirámæltihúnámæliámælti

viðámælumámæltumviðámælumámæltum

þiðámæliðámæltuðþiðámæliðámæltuð

þauámælaámæltuþauámæliámæltu

nafnháttur	ámæla
sagnbót	ámælt
boðháttur eintölu	ámæltu
boðháttur fleirtölu	ámælið
stýfður boðháttur	ámæl
lýsingarháttur nútíðar	ámælandi