ást
lýsingarorð ást-laus
sem býr ekki yfir ást
- þau lifa í ástlausu hjónabandi
Samheiti
- óhamingjusamur,
- ástarvana,
- ástsnauður
Tengd orð
Beyging
ást
kk.kvk.hk.
nf.ástlaus ástlaus ástlaust
þf.ástlausan ástlausa ástlaust
þgf.ástlausum ástlausri ástlausu
ef.ástlauss ástlausrar ástlauss
nf.ástlausir ástlausar ástlaus
þf.ástlausa ástlausar ástlaus
þgf.ástlausum
ef.ástlausra
nf.ástlausi ástlausa ástlausa
aukaföllástlausa ástlausu ástlausa
öll föllástlausu
öll föllástlausari ástlausari ástlausara
öll föllástlausari
kk.kvk.hk.
nf.ástlausastur ástlausust ástlausast
þf.ástlausastan ástlausasta ástlausast
þgf.ástlausustum ástlausastri ástlausustu
ef.ástlausasts ástlausastrar ástlausasts
nf.ástlausastir ástlausastar ástlausust
þf.ástlausasta ástlausastar ástlausust
þgf.ástlausustum
ef.ástlausastra
nf.ástlausasti ástlausasta ástlausasta
aukaföllástlausasta ástlausustu ástlausasta
öll föllástlausustu