á
sagnorð á-telja með þolfalli
finna að (e-u/e-m), ávíta (e-n)
- hún átaldi hann harðlega fyrir hugleysið
- hann átelur vanrækslu embættismanna
Beyging
‑taldi ‑talið beygist eins og telja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égátelátaldiégáteljiáteldi
þúátelurátaldirþúáteljiráteldir
húnátelurátaldihúnáteljiáteldi
viðáteljumátöldumviðáteljumáteldum
þiðáteljiðátölduðþiðáteljiðátelduð
þauáteljaátölduþauáteljiáteldu
| nafnháttur | átelja |
|---|---|
| sagnbót | átalið |
| boðháttur eintölu | áteldu |
| boðháttur fleirtölu | áteljið |
| stýfður boðháttur | átel |
| lýsingarháttur nútíðar | áteljandi |
kk.kvk.hk.
nf.átalinnátalinátalið
þf.átalinnátaldaátalið
þgf.átöldumátalinniátöldu
ef.átalinsátalinnarátalins
nf.átaldirátaldarátalin
þf.átaldaátaldarátalin
þgf.átöldum
ef.átalinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúátelurðuátaldirðuþúáteljirðuáteldirðu
þiðáteljiðiátölduðiþiðáteljiðiátelduði