æta
sagnorð með þolfalli
éta (e-ð) upp, tæra (e-ð)
sjá ætandi
Beyging
ætti ætt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égætiættiégætiætti
þúætirættirþúætirættir
húnætirættihúnætiætti
viðætumættumviðætumættum
þiðætiðættuðþiðætiðættuð
þauætaættuþauætiættu
| nafnháttur | æta |
|---|---|
| sagnbót | ætt |
| boðháttur eintölu | ættu |
| boðháttur fleirtölu | ætið |
| stýfður boðháttur | æt |
| lýsingarháttur nútíðar | ætandi |
kk.kvk.hk.
nf.ætturættætt
þf.ættanættaætt
þgf.ættumættriættu
ef.ættsættrarætts
nf.ættirættarætt
þf.ættaættarætt
þgf.ættum
ef.ættra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égætistættistégætistættist
þúætistættistþúætistættist
húnætistættisthúnætistættist
viðætumstættumstviðætumstættumst
þiðætistættustþiðætistættust
þauætastættustþauætistættust
| nafnháttur | ætast |
|---|---|
| sagnbót | æst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúætistuættistuþúætistuættistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúætirðuættirðuþúætirðuættirðu
þiðætiðiættuðiþiðætiðiættuði