ætt
sagnorð ætt-leiða með þolfalli
taka að sér og ala upp (barn) sem sitt eigið
- hjónin hafa ættleitt þrjú börn
Beyging
‑leiddi ‑leitt beygist eins og leiða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égættleiði ættleiddi égættleiði ættleiddi
þúættleiðir ættleiddir þúættleiðir ættleiddir
húnættleiðir ættleiddi húnættleiði ættleiddi
viðættleiðum ættleiddum viðættleiðum ættleiddum
þiðættleiðið ættleidduð þiðættleiðið ættleidduð
þauættleiða ættleiddu þauættleiði ættleiddu
| nafnháttur | ætt |
|---|---|
| sagnbót | ætt |
| boðháttur eintölu | ætt |
| boðháttur fleirtölu | ætt |
| stýfður boðháttur | ætt |
| lýsingarháttur nútíðar | ætt |
kk.kvk.hk.
nf.ættleiddur ættleidd ættleitt
þf.ættleiddan ættleidda ættleitt
þgf.ættleiddum ættleiddri ættleiddu
ef.ættleidds ættleiddrar ættleidds
nf.ættleiddir ættleiddar ættleidd
þf.ættleidda ættleiddar ættleidd
þgf.ættleiddum
ef.ættleiddra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúættleiðirðu ættleiddirðu þúættleiðirðu ættleiddirðu
þiðættleiðiði ættleidduði þiðættleiðiði ættleidduði