í
sagnorð í-þyngja með þágufalli
valda (e-m) álagi, ama eða hugarangri
- ég vil ekki íþyngja þér með áhyggjum mínum
- fjárhagsvandræðin íþyngdu fjölskyldunni
Beyging
‑þyngdi ‑þyngt beygist eins og þyngja
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égíþyngiíþyngdiégíþyngiíþyngdi
þúíþyngiríþyngdirþúíþyngiríþyngdir
húníþyngiríþyngdihúníþyngiíþyngdi
viðíþyngjumíþyngdumviðíþyngjumíþyngdum
þiðíþyngiðíþyngduðþiðíþyngiðíþyngduð
þauíþyngjaíþyngduþauíþyngiíþyngdu
| nafnháttur | íþyngja |
|---|---|
| sagnbót | íþyngt |
| boðháttur eintölu | íþyngdu |
| boðháttur fleirtölu | íþyngið |
| stýfður boðháttur | íþyng |
| lýsingarháttur nútíðar | íþyngjandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúíþyngirðuíþyngdirðuþúíþyngirðuíþyngdirðu
þiðíþyngiðiíþyngduðiþiðíþyngiðiíþyngduði