í
sagnorð í-grunda með þolfalli
hugleiða (e-ð), velta (e-u) fyrir sér
- hann ígrundaði lengi hvort hann ætti að taka til máls
- hún hefur ígrundað vandlega alla möguleika
Beyging
‑grundaði ‑grundað beygist eins og grunda
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égígrundaígrundaðiégígrundiígrundaði
þúígrundarígrundaðirþúígrundirígrundaðir
húnígrundarígrundaðihúnígrundiígrundaði
viðígrundumígrunduðumviðígrundumígrunduðum
þiðígrundiðígrunduðuðþiðígrundiðígrunduðuð
þauígrundaígrunduðuþauígrundiígrunduðu
| nafnháttur | ígrunda |
|---|---|
| sagnbót | ígrundað |
| boðháttur eintölu | ígrundaðu |
| boðháttur fleirtölu | ígrundið |
| stýfður boðháttur | ígrunda |
| lýsingarháttur nútíðar | ígrundandi |
kk.kvk.hk.
nf.ígrundaðurígrunduðígrundað
þf.ígrundaðanígrundaðaígrundað
þgf.ígrunduðumígrundaðriígrunduðu
ef.ígrundaðsígrundaðrarígrundaðs
nf.ígrundaðirígrundaðarígrunduð
þf.ígrundaðaígrundaðarígrunduð
þgf.ígrunduðum
ef.ígrundaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égígrundastígrundaðistégígrundistígrundaðist
þúígrundastígrundaðistþúígrundistígrundaðist
húnígrundastígrundaðisthúnígrundistígrundaðist
viðígrundumstígrunduðumstviðígrundumstígrunduðumst
þiðígrundistígrunduðustþiðígrundistígrunduðust
þauígrundastígrunduðustþauígrundistígrunduðust
| nafnháttur | ígrundast |
|---|---|
| sagnbót | ígrundast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúígrundastuígrundaðistuþúígrundistuígrundaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúígrundarðuígrundaðirðuþúígrundirðuígrundaðirðu
þiðígrundiðiígrunduðuðiþiðígrundiðiígrunduðuði