ítreka
sagnorð með þolfalli
segja (e-ð) aftur, endurtaka (e-ð)
- hún ítrekaði beiðni sína um að fá viðtal við ritstjórann
- ég vil ítreka þá skoðun mína að ríkisstjórnin eigi að víkja
sjá ítrekaður
Beyging
ítrekaði ítrekað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égítrekaítrekaðiégítrekiítrekaði
þúítrekarítrekaðirþúítrekirítrekaðir
húnítrekarítrekaðihúnítrekiítrekaði
viðítrekumítrekuðumviðítrekumítrekuðum
þiðítrekiðítrekuðuðþiðítrekiðítrekuðuð
þauítrekaítrekuðuþauítrekiítrekuðu
| nafnháttur | ítreka |
|---|---|
| sagnbót | ítrekað |
| boðháttur eintölu | ítrekaðu |
| boðháttur fleirtölu | ítrekið |
| stýfður boðháttur | ítreka |
| lýsingarháttur nútíðar | ítrekandi |
kk.kvk.hk.
nf.ítrekaðurítrekuðítrekað
þf.ítrekaðanítrekaðaítrekað
þgf.ítrekuðumítrekaðriítrekuðu
ef.ítrekaðsítrekaðrarítrekaðs
nf.ítrekaðirítrekaðarítrekuð
þf.ítrekaðaítrekaðarítrekuð
þgf.ítrekuðum
ef.ítrekaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égítrekastítrekaðistégítrekistítrekaðist
þúítrekastítrekaðistþúítrekistítrekaðist
húnítrekastítrekaðisthúnítrekistítrekaðist
viðítrekumstítrekuðumstviðítrekumstítrekuðumst
þiðítrekistítrekuðustþiðítrekistítrekuðust
þauítrekastítrekuðustþauítrekistítrekuðust
| nafnháttur | ítrekast |
|---|---|
| sagnbót | ítrekast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúítrekastuítrekaðistuþúítrekistuítrekaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúítrekarðuítrekaðirðuþúítrekirðuítrekaðirðu
þiðítrekiðiítrekuðuðiþiðítrekiðiítrekuðuði