ódöngun

nafnorð, kvenkyn

ó-döngun gamaldags

það að barn eða skepna þrífst illa (er lítil og veikluleg)

Samheiti

vanþrif,
ótímgun,
ótjálga,
torhöfn,
vanmet

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑döngunar beygist eins og döngun