ó náða
sagnorð ó-náða með þolfalli
valda (e-m) ónæði, trufla (e-n)
- hún ónáðar mig sífellt með vitlausum spurningum
- ég vil ekki ónáða hana meðan hún er að skrifa
Beyging
‑náðaði ‑náðað beygist eins og náða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égónáðaónáðaðiégónáðiónáðaði
þúónáðarónáðaðirþúónáðirónáðaðir
húnónáðarónáðaðihúnónáðiónáðaði
viðónáðumónáðuðumviðónáðumónáðuðum
þiðónáðiðónáðuðuðþiðónáðiðónáðuðuð
þauónáðaónáðuðuþauónáðiónáðuðu
| nafnháttur | ónáða |
|---|---|
| sagnbót | ónáðað |
| boðháttur eintölu | ónáðaðu |
| boðháttur fleirtölu | ónáðið |
| stýfður boðháttur | ónáða |
| lýsingarháttur nútíðar | ónáðandi |
kk.kvk.hk.
nf.ónáðaðurónáðuðónáðað
þf.ónáðaðanónáðaðaónáðað
þgf.ónáðuðumónáðaðriónáðuðu
ef.ónáðaðsónáðaðrarónáðaðs
nf.ónáðaðirónáðaðarónáðuð
þf.ónáðaðaónáðaðarónáðuð
þgf.ónáðuðum
ef.ónáðaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égónáðastónáðaðistégónáðistónáðaðist
þúónáðastónáðaðistþúónáðistónáðaðist
húnónáðastónáðaðisthúnónáðistónáðaðist
viðónáðumstónáðuðumstviðónáðumstónáðuðumst
þiðónáðistónáðuðustþiðónáðistónáðuðust
þauónáðastónáðuðustþauónáðistónáðuðust
| nafnháttur | ónáðast |
|---|---|
| sagnbót | ónáðast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúónáðastuónáðaðistuþúónáðistuónáðaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúónáðarðuónáðaðirðuþúónáðirðuónáðaðirðu
þiðónáðiðiónáðuðuðiþiðónáðiðiónáðuðuði