ó
lýsingarorð ó-reyndur , beyging: kvenkyn óreynd, hvorugkyn óreynt
Merkingar
- 1.
(um fólk) sem hefur litla reynslu
vera ungur og óreyndur
- 2.
sem hefur ekki verið reyndur
að óreyndu
- hún vill ekki gefast upp að óreyndu
Samheiti
Andheiti
Tengd orð
Beyging
beygist eins og reyndur
kk.kvk.hk.
nf.óreynduróreyndóreynt
þf.óreyndanóreyndaóreynt
þgf.óreyndumóreyndrióreyndu
ef.óreyndsóreyndraróreynds
nf.óreyndiróreyndaróreynd
þf.óreyndaóreyndaróreynd
þgf.óreyndum
ef.óreyndra
nf.óreyndióreyndaóreynda
aukaföllóreyndaóreynduóreynda
öll föllóreyndu
öll föllóreyndarióreyndarióreyndara
öll föllóreyndari
kk.kvk.hk.
nf.óreyndasturóreyndustóreyndast
þf.óreyndastanóreyndastaóreyndast
þgf.óreyndustumóreyndastrióreyndustu
ef.óreyndastsóreyndastraróreyndasts
nf.óreyndastiróreyndastaróreyndust
þf.óreyndastaóreyndastaróreyndust
þgf.óreyndustum
ef.óreyndastra
nf.óreyndastióreyndastaóreyndasta
aukaföllóreyndastaóreyndustuóreyndasta
öll föllóreyndustu