ó vanur
lýsingarorð ó-vanur
sem hefur ekki vanist e-u, þekkir það ekki
- starfið hentar ekki óvönum mönnum
vera óvanur að stýra báti
vera óvanur köttum
Samheiti
- óreyndur,
- reynslulaus,
- reynslulítill,
- fánefndur
Andheiti
Tengd orð
Beyging
‑vön ‑vant miðstig ‑vanari efsta stig ‑vanastur beygist eins og vanur
kk.kvk.hk.
nf.óvanuróvönóvant
þf.óvananóvanaóvant
þgf.óvönumóvanrióvönu
ef.óvansóvanraróvans
nf.óvaniróvanaróvön
þf.óvanaóvanaróvön
þgf.óvönum
ef.óvanra
nf.óvanióvanaóvana
aukaföllóvanaóvönuóvana
öll föllóvönu
öll föllóvanarióvanarióvanara
öll föllóvanari
kk.kvk.hk.
nf.óvanasturóvönustóvanast
þf.óvanastanóvanastaóvanast
þgf.óvönustumóvanastrióvönustu
ef.óvanastsóvanastraróvanasts
nf.óvanastiróvanastaróvönust
þf.óvanastaóvanastaróvönust
þgf.óvönustum
ef.óvanastra
nf.óvanastióvanastaóvanasta
aukaföllóvanastaóvönustuóvanasta
öll föllóvönustu