óska
sagnorð með þágufalli og eignarfalli
eiga sér ósk, langa (til e-s)
- hann óskaði mér góðrar ferðar
- hún óskar þess að veturinn taki enda
- ég óskaði henni til hamingju
óska sér þess
- hvers mundirðu óska þér ef þú ættir eina ósk?
ég vildi óska þess að hann kæmi núna
óska eftir viðtali
- hún óskar eftir að fá að hitta skólastjórann
Beyging
óskaði óskað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égóskaóskaðiégóskióskaði
þúóskaróskaðirþúóskiróskaðir
húnóskaróskaðihúnóskióskaði
viðóskumóskuðumviðóskumóskuðum
þiðóskiðóskuðuðþiðóskiðóskuðuð
þauóskaóskuðuþauóskióskuðu
| nafnháttur | óska |
|---|---|
| sagnbót | óskað |
| boðháttur eintölu | óskaðu |
| boðháttur fleirtölu | óskið |
| stýfður boðháttur | óska |
| lýsingarháttur nútíðar | óskandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égóskastóskaðistégóskistóskaðist
þúóskastóskaðistþúóskistóskaðist
húnóskastóskaðisthúnóskistóskaðist
viðóskumstóskuðumstviðóskumstóskuðumst
þiðóskistóskuðustþiðóskistóskuðust
þauóskastóskuðustþauóskistóskuðust
| nafnháttur | óskast |
|---|---|
| sagnbót | óskast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúóskastuóskaðistuþúóskistuóskaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúóskarðuóskaðirðuþúóskirðuóskaðirðu
þiðóskiðióskuðuðiþiðóskiðióskuðuði