ó
sagnorð ó-virða með þolfalli , beyging: þátíð eintölu óvirti, sagnbót óvirt
sýna (e-m/e-u) óvirðingu, vanvirða (e-n/e-ð)
- þeir óvirða þingið með lítilfjörlegum umræðum
Beyging
beygist eins og virða
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égóvirðióvirtiégóvirðióvirti
þúóvirðiróvirtirþúóvirðiróvirtir
húnóvirðiróvirtihúnóvirðióvirti
viðóvirðumóvirtumviðóvirðumóvirtum
þiðóvirðiðóvirtuðþiðóvirðiðóvirtuð
þauóvirðaóvirtuþauóvirðióvirtu
| nafnháttur | óvirða |
|---|---|
| sagnbót | óvirt |
| boðháttur eintölu | óvirtu |
| boðháttur fleirtölu | óvirðið |
| stýfður boðháttur | óvirð |
| lýsingarháttur nútíðar | óvirðandi |
kk.kvk.hk.
nf.óvirturóvirtóvirt
þf.óvirtanóvirtaóvirt
þgf.óvirtumóvirtrióvirtu
ef.óvirtsóvirtraróvirts
nf.óvirtiróvirtaróvirt
þf.óvirtaóvirtaróvirt
þgf.óvirtum
ef.óvirtra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égóvirðistóvirtistégóvirðistóvirtist
þúóvirðistóvirtistþúóvirðistóvirtist
húnóvirðistóvirtisthúnóvirðistóvirtist
viðóvirðumstóvirtumstviðóvirðumstóvirtumst
þiðóvirðistóvirtustþiðóvirðistóvirtust
þauóvirðastóvirtustþauóvirðistóvirtust
| nafnháttur | óvirðast |
|---|---|
| sagnbót | óvirst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúóvirðistuóvirtistuþúóvirðistuóvirtistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúóvirðirðuóvirtirðuþúóvirðirðuóvirtirðu
þiðóvirðiðióvirtuðiþiðóvirðiðióvirtuði