virða

Merkingar

1. 1.

   þf. ef.með þolfalli og eignarfalli bera virðingu fyrir (e-m)

   • hann virðir skólastjórann mikils
   • hún er virt af öllum sem þekkja hana
   • við eigum að virða lögin

   • virða reglurnar að vettugi

     sniðganga, hunsa reglurnar

   • virða mig ekki svars

     láta ekki svo lítið að svara mér, svara mér ekki

   • virða hana ekki viðlits

     horfa framhjá henni, hirða ekki um hana

   • virða þetta við hana

     kunna að meta það hjá henni

     • ég virði það við hana að hún skilaði peningunum
2. 2.

   • þf.með þolfalli virða jörðina til fjár

     meta verðgildi hennar, meta hana til peninga

3. 3.

   • þf.með þolfalli virða þetta fyrir sér

     horfa á þetta, skoða það

     • hann virti fyrir sér andlit sitt í speglinum
     • við virtum málverkið lengi fyrir okkur