öfga
lýsingarorð öfga-kenndur
öfgafullur
- hún er öfgakennd í afstöðu sinni til útlendinga
- skoðanir hans eru mjög öfgakenndar
Samheiti
- öfgafullur,
- öfgafenginn
Tengd orð
Beyging
öfga
kk.kvk.hk.
nf.öfgakenndur öfgakennd öfgakennt
þf.öfgakenndan öfgakennda öfgakennt
þgf.öfgakenndum öfgakenndri öfgakenndu
ef.öfgakennds öfgakenndrar öfgakennds
nf.öfgakenndir öfgakenndar öfgakennd
þf.öfgakennda öfgakenndar öfgakennd
þgf.öfgakenndum
ef.öfgakenndra
nf.öfgakenndi öfgakennda öfgakennda
aukaföllöfgakennda öfgakenndu öfgakennda
öll föllöfgakenndu
öll föllöfgakenndari öfgakenndari öfgakenndara
öll föllöfgakenndari
kk.kvk.hk.
nf.öfgakenndastur öfgakenndust öfgakenndast
þf.öfgakenndastan öfgakenndasta öfgakenndast
þgf.öfgakenndustum öfgakenndastri öfgakenndustu
ef.öfgakenndasts öfgakenndastrar öfgakenndasts
nf.öfgakenndastir öfgakenndastar öfgakenndust
þf.öfgakenndasta öfgakenndastar öfgakenndust
þgf.öfgakenndustum
ef.öfgakenndastra
nf.öfgakenndasti öfgakenndasta öfgakenndasta
aukaföllöfgakenndasta öfgakenndustu öfgakenndasta
öll föllöfgakenndustu