ör
lýsingarorð ör-þreyttur
mjög þreyttur, dauðþreyttur
- hann var örþreyttur eftir langa ferð
Tengd orð
Beyging
‑þreytt ‑þreytt beygist eins og þreyttur
kk.kvk.hk.
nf.örþreyttur örþreytt örþreytt
þf.örþreyttan örþreytta örþreytt
þgf.örþreyttum örþreyttri örþreyttu
ef.örþreytts örþreyttrar örþreytts
nf.örþreyttir örþreyttar örþreytt
þf.örþreytta örþreyttar örþreytt
þgf.örþreyttum
ef.örþreyttra
nf.örþreytti örþreytta örþreytta
aukaföllörþreytta örþreyttu örþreytta
öll föllörþreyttu