út
lýsingarorð út-farinn
slyngur, góður (í e-u)
- hann er útfarinn sjómaður
Beyging
út
kk.kvk.hk.
nf.útfarinn útfarin útfarið
þf.útfarinn útfarna útfarið
þgf.útförnum útfarinni útförnu
ef.útfarins útfarinnar útfarins
nf.útfarnir útfarnar útfarin
þf.útfarna útfarnar útfarin
þgf.útförnum
ef.útfarinna
nf.útfarni útfarna útfarna
aukaföllútfarna útförnu útfarna
öll föllútförnu
öll föllútfarnari útfarnari útfarnara
öll föllútfarnari
kk.kvk.hk.
nf.útfarnastur útförnust útfarnast
þf.útfarnastan útfarnasta útfarnast
þgf.útförnustum útfarnastri útförnustu
ef.útfarnasts útfarnastrar útfarnasts
nf.útfarnastir útfarnastar útförnust
þf.útfarnasta útfarnastar útförnust
þgf.útförnustum
ef.útfarnastra
nf.útfarnasti útfarnasta útfarnasta
aukaföllútfarnasta útförnustu útfarnasta
öll föllútförnustu