út
lýsingarorð út-lægur
dæmdur í útlegð, útskúfaður af tilteknu landsvæði
- hann var gerður útlægur úr landinu
Tengd orð
Beyging
út
kk.kvk.hk.
nf.útlægur útlæg útlægt
þf.útlægan útlæga útlægt
þgf.útlægum útlægri útlægu
ef.útlægs útlægrar útlægs
nf.útlægir útlægar útlæg
þf.útlæga útlægar útlæg
þgf.útlægum
ef.útlægra
nf.útlægi útlæga útlæga
aukaföllútlæga útlægu útlæga
öll föllútlægu
öll föllútlægari útlægari útlægara
öll föllútlægari
kk.kvk.hk.
nf.útlægastur útlægust útlægast
þf.útlægastan útlægasta útlægast
þgf.útlægustum útlægastri útlægustu
ef.útlægasts útlægastrar útlægasts
nf.útlægastir útlægastar útlægust
þf.útlægasta útlægastar útlægust
þgf.útlægustum
ef.útlægastra
nf.útlægasti útlægasta útlægasta
aukaföllútlægasta útlægustu útlægasta
öll föllútlægustu