út skurður
nafnorð, karlkyn
út-skurður
Merkingar
- 1.
það að skera út
- hann fór á námskeið í útskurði
- 2.
það sem skorið er út, útskorinn gripur
- stólbakið var prýtt fallegum útskurði
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑skurðar nefnifall fleirtölu ‑skurðir beygist eins og skurður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.útskurður útskurðurinn nf.útskurðir útskurðirnir
þf.útskurð útskurðinn þf.útskurði útskurðina
þgf.útskurði útskurðinum þgf.útskurðum útskurðunum
ef.útskurðar útskurðarins ef.útskurða útskurðanna