ýfa
sagnorð með þolfalli
Merkingar
- 1.
gera (e-ð) úfið, óslétt
- vindurinn ýfir hafflötinn
- páfagaukurinn ýfði á sér fjaðrirnar
- 2.
ýfa upp sárið
- a.
fikta í hálfgrónu sári
- b.
rifja upp gamlan sársauka
- þetta er liðið og gleymt, við skulum ekki ýfa það upp aftur
- a.
- 3.
ýfa hana
egna hana, reita hana til reiði
sjá ýfast
Tengd orð
Beyging
ýfði ýft
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égýfiýfðiégýfiýfði
þúýfirýfðirþúýfirýfðir
húnýfirýfðihúnýfiýfði
viðýfumýfðumviðýfumýfðum
þiðýfiðýfðuðþiðýfiðýfðuð
þauýfaýfðuþauýfiýfðu
þaðýfirýfðiþaðýfiýfði
| nafnháttur | ýfa |
|---|---|
| sagnbót | ýft |
| boðháttur eintölu | ýfðu |
| boðháttur fleirtölu | ýfið |
| stýfður boðháttur | ýf |
| lýsingarháttur nútíðar | ýfandi |
kk.kvk.hk.
nf.ýfðurýfðýft
þf.ýfðanýfðaýft
þgf.ýfðumýfðriýfðu
ef.ýfðsýfðrarýfðs
nf.ýfðirýfðarýfð
þf.ýfðaýfðarýfð
þgf.ýfðum
ef.ýfðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égýfistýfðistégýfistýfðist
þúýfistýfðistþúýfistýfðist
húnýfistýfðisthúnýfistýfðist
viðýfumstýfðumstviðýfumstýfðumst
þiðýfistýfðustþiðýfistýfðust
þauýfastýfðustþauýfistýfðust
| nafnháttur | ýfast |
|---|---|
| sagnbót | ýfst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúýfistuýfðistuþúýfistuýfðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúýfirðuýfðirðuþúýfirðuýfðirðu
þiðýfiðiýfðuðiþiðýfiðiýfðuði