þjarka
sagnorð
rífast mildilega, þræta
- hún þjarkaði við hann um húsleiguna
- þeir þjörkuðu allan morguninn
Beyging
þjarkaði þjarkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþjarkaþjarkaðiégþjarkiþjarkaði
þúþjarkarþjarkaðirþúþjarkirþjarkaðir
húnþjarkarþjarkaðihúnþjarkiþjarkaði
viðþjörkumþjörkuðumviðþjörkumþjörkuðum
þiðþjarkiðþjörkuðuðþiðþjarkiðþjörkuðuð
þauþjarkaþjörkuðuþauþjarkiþjörkuðu
| nafnháttur | þjarka |
|---|---|
| sagnbót | þjarkað |
| boðháttur eintölu | þjarkaðu |
| boðháttur fleirtölu | þjarkið |
| stýfður boðháttur | þjarka |
| lýsingarháttur nútíðar | þjarkandi |
kk.kvk.hk.
nf.þjarkaðurþjörkuðþjarkað
þf.þjarkaðanþjarkaðaþjarkað
þgf.þjörkuðumþjarkaðriþjörkuðu
ef.þjarkaðsþjarkaðrarþjarkaðs
nf.þjarkaðirþjarkaðarþjörkuð
þf.þjarkaðaþjarkaðarþjörkuð
þgf.þjörkuðum
ef.þjarkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþjarkastþjarkaðistégþjarkistþjarkaðist
þúþjarkastþjarkaðistþúþjarkistþjarkaðist
húnþjarkastþjarkaðisthúnþjarkistþjarkaðist
viðþjörkumstþjörkuðumstviðþjörkumstþjörkuðumst
þiðþjarkistþjörkuðustþiðþjarkistþjörkuðust
þauþjarkastþjörkuðustþauþjarkistþjörkuðust
| nafnháttur | þjarkast |
|---|---|
| sagnbót | þjarkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþjarkastuþjarkaðistuþúþjarkistuþjarkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþjarkarðuþjarkaðirðuþúþjarkirðuþjarkaðirðu
þiðþjarkiðiþjörkuðuðiþiðþjarkiðiþjörkuðuði