þröngva
sagnorð með þágufalli
neyða (e-n) (til e-s)
- þeir þröngvuðu honum til að skrifa undir
þröngva skoðunum sínum upp á aðra
neyða skoðunum sínum upp á aðra
Beyging
þröngvaði þröngvað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþröngvaþröngvaðiégþröngviþröngvaði
þúþröngvarþröngvaðirþúþröngvirþröngvaðir
húnþröngvarþröngvaðihúnþröngviþröngvaði
viðþröngvumþröngvuðumviðþröngvumþröngvuðum
þiðþröngviðþröngvuðuðþiðþröngviðþröngvuðuð
þauþröngvaþröngvuðuþauþröngviþröngvuðu
| nafnháttur | þröngva |
|---|---|
| sagnbót | þröngvað |
| boðháttur eintölu | þröngvaðu |
| boðháttur fleirtölu | þröngvið |
| stýfður boðháttur | þröngva |
| lýsingarháttur nútíðar | þröngvandi |
kk.kvk.hk.
nf.þröngvaðurþröngvuðþröngvað
þf.þröngvaðanþröngvaðaþröngvað
þgf.þröngvuðumþröngvaðriþröngvuðu
ef.þröngvaðsþröngvaðrarþröngvaðs
nf.þröngvaðirþröngvaðarþröngvuð
þf.þröngvaðaþröngvaðarþröngvuð
þgf.þröngvuðum
ef.þröngvaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþröngvastþröngvaðistégþröngvistþröngvaðist
þúþröngvastþröngvaðistþúþröngvistþröngvaðist
húnþröngvastþröngvaðisthúnþröngvistþröngvaðist
viðþröngvumstþröngvuðumstviðþröngvumstþröngvuðumst
þiðþröngvistþröngvuðustþiðþröngvistþröngvuðust
þauþröngvastþröngvuðustþauþröngvistþröngvuðust
| nafnháttur | þröngvast |
|---|---|
| sagnbót | þröngvast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþröngvastuþröngvaðistuþúþröngvistuþröngvaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþröngvarðuþröngvaðirðuþúþröngvirðuþröngvaðirðu
þiðþröngviðiþröngvuðuðiþiðþröngviðiþröngvuðuði