þroskaður
lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
Merkingar
- 1.
sem hefur tekið út fullan vöxt, fullgerður, tilbúinn
- þroskuð jarðarber
- 2.
sem hefur náð þroska, sem hefur þróast í áttina að meiri visku og ábyrgð
- þroskaður persónuleiki
Andheiti
Skyld orð
- þroskamikill
Tengd orð
Beyging
þroskuð þroskað miðstig þroskaðri efsta stig þroskaðastur
kk.kvk.hk.
nf.þroskaðurþroskuðþroskað
þf.þroskaðanþroskaðaþroskað
þgf.þroskuðumþroskaðriþroskuðu
ef.þroskaðsþroskaðrarþroskaðs
nf.þroskaðirþroskaðarþroskuð
þf.þroskaðaþroskaðarþroskuð
þgf.þroskuðum
ef.þroskaðra
nf.þroskaðiþroskaðaþroskaða
aukaföllþroskaðaþroskuðuþroskaða
öll föllþroskuðu
öll föllþroskaðriþroskaðriþroskaðra
öll föllþroskaðri
kk.kvk.hk.
nf.þroskaðasturþroskuðustþroskaðast
þf.þroskaðastanþroskaðastaþroskaðast
þgf.þroskuðustumþroskaðastriþroskuðustu
ef.þroskaðastsþroskaðastrarþroskaðasts
nf.þroskaðastirþroskaðastarþroskuðust
þf.þroskaðastaþroskaðastarþroskuðust
þgf.þroskuðustum
ef.þroskaðastra
nf.þroskaðastiþroskaðastaþroskaðasta
aukaföllþroskaðastaþroskuðustuþroskaðasta
öll föllþroskuðustu