þurrka
sagnorð með þolfalli
sjá einnig þurrka nafnorð, kvenkyn
ná raka eða bleytu (af eða úr e-u)
- ég þurrka oft þvottinn úti á snúru
- hann þurrkaði alla diskana
þurrka af
fjarlægja ryk með tusku
- það þarf að ryksuga og þurrka af
þurrka af borðinu
hreinsa af borðinu með tusku
- þjónninn þurrkaði af borðinu með tusku
þurrka sér
- hún þurrkaði sér á handklæðinu
- ég þurrkaði mér um hendurnar
þurrka upp bleytuna
- ég þurrkaði upp kaffið á gólfinu
þurrka upp mýrina
- stórt svæði hefur verið þurrkað upp í dalnum
þurrka út nokkur atriði
- hún þurrkaði út tvö nöfn af gestalistanum
- hann þurrkaði út síðasta orðið
Tengd orð
Beyging
þurrkaði þurrkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþurrkaþurrkaðiégþurrkiþurrkaði
þúþurrkarþurrkaðirþúþurrkirþurrkaðir
húnþurrkarþurrkaðihúnþurrkiþurrkaði
viðþurrkumþurrkuðumviðþurrkumþurrkuðum
þiðþurrkiðþurrkuðuðþiðþurrkiðþurrkuðuð
þauþurrkaþurrkuðuþauþurrkiþurrkuðu
| nafnháttur | þurrka |
|---|---|
| sagnbót | þurrkað |
| boðháttur eintölu | þurrkaðu |
| boðháttur fleirtölu | þurrkið |
| stýfður boðháttur | þurrka |
| lýsingarháttur nútíðar | þurrkandi |
kk.kvk.hk.
nf.þurrkaðurþurrkuðþurrkað
þf.þurrkaðanþurrkaðaþurrkað
þgf.þurrkuðumþurrkaðriþurrkuðu
ef.þurrkaðsþurrkaðrarþurrkaðs
nf.þurrkaðirþurrkaðarþurrkuð
þf.þurrkaðaþurrkaðarþurrkuð
þgf.þurrkuðum
ef.þurrkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþurrkastþurrkaðistégþurrkistþurrkaðist
þúþurrkastþurrkaðistþúþurrkistþurrkaðist
húnþurrkastþurrkaðisthúnþurrkistþurrkaðist
viðþurrkumstþurrkuðumstviðþurrkumstþurrkuðumst
þiðþurrkistþurrkuðustþiðþurrkistþurrkuðust
þauþurrkastþurrkuðustþauþurrkistþurrkuðust
| nafnháttur | þurrkast |
|---|---|
| sagnbót | þurrkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþurrkastuþurrkaðistuþúþurrkistuþurrkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþurrkarðuþurrkaðirðuþúþurrkirðuþurrkaðirðu
þiðþurrkiðiþurrkuðuðiþiðþurrkiðiþurrkuðuði