að blástur
nafnorð, karlkyn
að-blástur málfræði
blástur (h-hljóð) sem í íslensku kemur fram á undan lokhljóðum (p, t, k) í framburði orða eins og 'satt', 'ekki', 'epli'
Tengd orð
Beyging
eignarfall eintölu ‑blásturs þágufall eintölu ‑blæstri beygist eins og blástur
eintala
án greinismeð greini
nf.aðblástur aðblásturinn
þf.aðblástur aðblásturinn
þgf.aðblæstri aðblæstrinum
ef.aðblásturs aðblástursins