aðla
sagnorð með þolfalli
gera (e-n) aðalsmann, veita (e-m) nafnbót aðalsmanns (t.d. riddara bresku krúnunnar)
- hann var aðlaður af Bretadrottningu
Beyging
aðlaði aðlað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égaðlaaðlaðiégaðliaðlaði
þúaðlaraðlaðirþúaðliraðlaðir
húnaðlaraðlaðihúnaðliaðlaði
viðöðlumöðluðumviðöðlumöðluðum
þiðaðliðöðluðuðþiðaðliðöðluðuð
þauaðlaöðluðuþauaðliöðluðu
| nafnháttur | aðla |
|---|---|
| sagnbót | aðlað |
| boðháttur eintölu | aðlaðu |
| boðháttur fleirtölu | aðlið |
| stýfður boðháttur | aðla |
kk.kvk.hk.
nf.aðlaðuröðluðaðlað
þf.aðlaðanaðlaðaaðlað
þgf.öðluðumaðlaðriöðluðu
ef.aðlaðsaðlaðraraðlaðs
nf.aðlaðiraðlaðaröðluð
þf.aðlaðaaðlaðaröðluð
þgf.öðluðum
ef.aðlaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúaðlarðuaðlaðirðuþúaðlirðuaðlaðirðu
þiðaðliðiöðluðuðiþiðaðliðiöðluðuði