af eitrun
nafnorð, kvenkyn
af-eitrun
það að fjarlægja eiturefni, einkum fíkniefni úr líkama neytenda
- afeitrun fíkniefnaneytenda
Beyging
eignarfall eintölu ‑eitrunar nefnifall fleirtölu ‑eitranir beygist eins og eitrun
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.afeitrun afeitrunin nf.afeitranir afeitranirnar
þf.afeitrun afeitrunina þf.afeitranir afeitranirnar
þgf.afeitrun afeitruninni þgf.afeitrunum afeitrununum
ef.afeitrunar afeitrunarinnar ef.afeitrana afeitrananna