af
sagnorð af-neita með þágufalli
snúa baki við, viðurkenna ekki, hafna (e-u)
- hann afneitar guði
- faðirinn afneitaði dóttur sinni
Tengd orð
Beyging
‑neitaði ‑neitað beygist eins og neita
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafneita afneitaði égafneiti afneitaði
þúafneitar afneitaðir þúafneitir afneitaðir
húnafneitar afneitaði húnafneiti afneitaði
viðafneitum afneituðum viðafneitum afneituðum
þiðafneitið afneituðuð þiðafneitið afneituðuð
þauafneita afneituðu þauafneiti afneituðu
| nafnháttur | af |
|---|---|
| sagnbót | af |
| boðháttur eintölu | af |
| boðháttur fleirtölu | af |
| stýfður boðháttur | af |
| lýsingarháttur nútíðar | af |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúafneitarðu afneitaðirðu þúafneitirðu afneitaðirðu
þiðafneitiði afneituðuði þiðafneitiði afneituðuði