aka
sagnorð
Merkingar
- 1.
með þágufalli fara um á bíl
- hún ók bílnum inn í bílskúr
- hann ekur mér oft heim úr vinnunni
- 2.
með þolfalli fara á bíl (e-a leið, e-n veg)
- þau ætluðu að aka fjallveginn
- 3.
með þágufalli aka sér
hreyfa sig órólega til og frá
- gesturinn var farinn að aka sér á stólnum
- 4.
með þágufalli aka honum til þess
gamaldags ýta á hann að gera e-ð
- það er varla hægt að aka henni til að svara í símann
með þágufalli aka hestinum úr sporunum
fá hestinn til að hreyfa sig
Orðasambönd
vera úti að aka
vera utan við sig, vera úti á þekju
sjá ekinn
Beyging
ek ók ókum ekið
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égekókégakiæki
þúekurókstþúakirækir
húnekurókhúnakiæki
viðökumókumviðökumækjum
þiðakiðókuðþiðakiðækjuð
þauakaókuþauakiækju
| nafnháttur | aka |
|---|---|
| sagnbót | ekið |
| boðháttur eintölu | aktu |
| boðháttur fleirtölu | akið |
| stýfður boðháttur | ak |
| lýsingarháttur nútíðar | akandi |
kk.kvk.hk.
nf.ekinnekinekið
þf.ekinneknaekið
þgf.eknumekinnieknu
ef.ekinsekinnarekins
nf.eknireknarekin
þf.eknaeknarekin
þgf.eknum
ef.ekinna
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égekstókstégakistækist
þúekstókstþúakistækist
húnekstóksthúnakistækist
viðökumstókumstviðökumstækjumst
þiðakistókustþiðakistækjust
þauakastókustþauakistækjust
| nafnháttur | akast |
|---|---|
| sagnbót | ekist |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúekurðuókstuþúakirðuækirðu
þiðakiðiókuðiþiðakiðiækjuði