al
lýsingarorð al-mælt
það er almælt að hann á ástkonu
sá orðrómur gengur að ..., menn segja að ...
Beyging
kk.kvk.hk.
nf.almæltur almælt almælt
þf.almæltan almælta almælt
þgf.almæltum almæltri almæltu
ef.almælts almæltrar almælts
nf.almæltir almæltar almælt
þf.almælta almæltar almælt
þgf.almæltum
ef.almæltra
nf.almælti almælta almælta
aukaföllalmælta almæltu almælta
öll föllalmæltu