anda
sagnorð
draga að sér og frá sér lofti í lungun
anda að sér
- ég andaði að mér köldu vetrarloftinu
anda frá sér
anda djúpt
- læknirinn bað hann að anda djúpt
það má ekki anda á hana
hún þolir illa gagnrýni
það andar köldu á milli þeirra
það ríkir óvinátta á milli þeirra
- því miður andar enn köldu í samskiptum þeirra
Tengd orð
Beyging
andaði andað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égandaandaðiégandiandaði
þúandarandaðirþúandirandaðir
húnandarandaðihúnandiandaði
viðöndumönduðumviðöndumönduðum
þiðandiðönduðuðþiðandiðönduðuð
þauandaönduðuþauandiönduðu
þaðandarandaðiþaðandiandaði
| nafnháttur | anda |
|---|---|
| sagnbót | andað |
| boðháttur eintölu | andaðu |
| boðháttur fleirtölu | andið |
| stýfður boðháttur | anda |
| lýsingarháttur nútíðar | andandi |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égandastandaðistégandistandaðist
þúandastandaðistþúandistandaðist
húnandastandaðisthúnandistandaðist
viðöndumstönduðumstviðöndumstönduðumst
þiðandistönduðustþiðandistönduðust
þauandastönduðustþauandistönduðust
| nafnháttur | andast |
|---|---|
| sagnbót | andast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúandastuandaðistuþúandistuandaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúandarðuandaðirðuþúandirðuandaðirðu
þiðandiðiönduðuðiþiðandiðiönduðuði