andstæða

nafnorð, kvenkyn

and-stæða

e-ð sem er gerólíkt öðru, andhverfa

hún er fullkomin andstæða eiginmanns síns
eru trú og vísindi ósættanlegar andstæður?
þetta daufa úthverfi er andstæðan við líflega miðborgina

Samheiti

gagnstæða

Andheiti

Tengd orð

Beyging

eignarfall eintölu ‑stæðu nefnifall fleirtölu ‑stæður beygist eins og stæða