arga
sagnorð
gefa frá sér arg, garga, æpa
- hún argaði af reiði
Tengd orð
Beyging
argaði argað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égargaargaðiégargiargaði
þúargarargaðirþúargirargaðir
húnargarargaðihúnargiargaði
viðörgumörguðumviðörgumörguðum
þiðargiðörguðuðþiðargiðörguðuð
þauargaörguðuþauargiörguðu
| nafnháttur | arga |
|---|---|
| sagnbót | argað |
| boðháttur eintölu | argaðu |
| boðháttur fleirtölu | argið |
| stýfður boðháttur | arga |
| lýsingarháttur nútíðar | argandi |
kk.kvk.hk.
nf.argaðurörguðargað
þf.argaðanargaðaargað
þgf.örguðumargaðriörguðu
ef.argaðsargaðrarargaðs
nf.argaðirargaðarörguð
þf.argaðaargaðarörguð
þgf.örguðum
ef.argaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égargastargaðistégargistargaðist
þúargastargaðistþúargistargaðist
húnargastargaðisthúnargistargaðist
viðörgumstörguðumstviðörgumstörguðumst
þiðargistörguðustþiðargistörguðust
þauargastörguðustþauargistörguðust
| nafnháttur | argast |
|---|---|
| sagnbót | argast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúargastuargaðistuþúargistuargaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúargarðuargaðirðuþúargirðuargaðirðu
þiðargiðiörguðuðiþiðargiðiörguðuði