at
sagnorð at-vikast miðmynd
eiga sér stað, gerast
- hvernig atvikaðist það að hann fór á sjóinn?
- svona atvikaðist það að hún kynntist manninum sínum
Beyging
at
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égatvika atvikaði égatviki atvikaði
þúatvikar atvikaðir þúatvikir atvikaðir
húnatvikar atvikaði húnatviki atvikaði
viðatvikum atvikuðum viðatvikum atvikuðum
þiðatvikið atvikuðuð þiðatvikið atvikuðuð
þauatvika atvikuðu þauatviki atvikuðu
| nafnháttur | at |
|---|---|
| sagnbót | at |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égatvikast atvikaðist égatvikist atvikaðist
þúatvikast atvikaðist þúatvikist atvikaðist
húnatvikast atvikaðist húnatvikist atvikaðist
viðatvikumst atvikuðumst viðatvikumst atvikuðumst
þiðatvikist atvikuðust þiðatvikist atvikuðust
þauatvikast atvikuðust þauatvikist atvikuðust
| nafnháttur | at |
|---|---|
| sagnbót | at |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúatvikastu atvikaðistu þúatvikistu atvikaðistu