aumka
sagnorð með þolfalli gamalt
vorkenna (e-m)
- hún aumkaði þessi fátæku börn
aumka sig yfir hana
sýna henni meðaumkun í verki
- hann aumkaði sig yfir hundinn og fór með hann heim
sjá aumkast
Tengd orð
Beyging
aumkaði aumkað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égaumkaaumkaðiégaumkiaumkaði
þúaumkaraumkaðirþúaumkiraumkaðir
húnaumkaraumkaðihúnaumkiaumkaði
viðaumkumaumkuðumviðaumkumaumkuðum
þiðaumkiðaumkuðuðþiðaumkiðaumkuðuð
þauaumkaaumkuðuþauaumkiaumkuðu
| nafnháttur | aumka |
|---|---|
| sagnbót | aumkað |
| boðháttur eintölu | aumkaðu |
| boðháttur fleirtölu | aumkið |
| stýfður boðháttur | aumka |
| lýsingarháttur nútíðar | aumkandi |
kk.kvk.hk.
nf.aumkaðuraumkuðaumkað
þf.aumkaðanaumkaðaaumkað
þgf.aumkuðumaumkaðriaumkuðu
ef.aumkaðsaumkaðraraumkaðs
nf.aumkaðiraumkaðaraumkuð
þf.aumkaðaaumkaðaraumkuð
þgf.aumkuðum
ef.aumkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égaumkastaumkaðistégaumkistaumkaðist
þúaumkastaumkaðistþúaumkistaumkaðist
húnaumkastaumkaðisthúnaumkistaumkaðist
viðaumkumstaumkuðumstviðaumkumstaumkuðumst
þiðaumkistaumkuðustþiðaumkistaumkuðust
þauaumkastaumkuðustþauaumkistaumkuðust
| nafnháttur | aumkast |
|---|---|
| sagnbót | aumkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúaumkastuaumkaðistuþúaumkistuaumkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúaumkarðuaumkaðirðuþúaumkirðuaumkaðirðu
þiðaumkiðiaumkuðuðiþiðaumkiðiaumkuðuði