bægja
sagnorð með þágufalli
ýta (e-u) frá
- hún bægði hundinum frá matborðinu
- lögreglumenn bægðu fólki frá slysstaðnum
- hann reyndi að bægja burt áhyggjunum
Beyging
bægði bægt
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbægibægðiégbægibægði
þúbægirbægðirþúbægirbægðir
húnbægirbægðihúnbægibægði
viðbægjumbægðumviðbægjumbægðum
þiðbægiðbægðuðþiðbægiðbægðuð
þaubægjabægðuþaubægibægðu
| nafnháttur | bægja |
|---|---|
| sagnbót | bægt |
| boðháttur eintölu | bægðu |
| boðháttur fleirtölu | bægið |
| stýfður boðháttur | bæg |
| lýsingarháttur nútíðar | bægjandi |
kk.kvk.hk.
nf.bægðurbægðbægt
þf.bægðanbægðabægt
þgf.bægðumbægðribægðu
ef.bægðsbægðrarbægðs
nf.bægðirbægðarbægð
þf.bægðabægðarbægð
þgf.bægðum
ef.bægðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbægistbægðistégbægistbægðist
þúbægistbægðistþúbægistbægðist
húnbægistbægðisthúnbægistbægðist
viðbægjumstbægðumstviðbægjumstbægðumst
þiðbægistbægðustþiðbægistbægðust
þaubægjastbægðustþaubægistbægðust
| nafnháttur | bægjast |
|---|---|
| sagnbót | bægst |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbægistubægðistuþúbægistubægðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbægirðubægðirðuþúbægirðubægðirðu
þiðbægiðibægðuðiþiðbægiðibægðuði