bæn
lýsingarorð bæn-heitur
sem biðst ákaft fyrir, sem fer með innilega bæn
Skyld orð
Tengd orð
Beyging
‑heit ‑heitt miðstig ‑heitari efsta stig ‑heitastur beygist eins og heitur
kk.kvk.hk.
nf.bænheitur bænheit bænheitt
þf.bænheitan bænheita bænheitt
þgf.bænheitum bænheitri bænheitu
ef.bænheits bænheitrar bænheits
nf.bænheitir bænheitar bænheit
þf.bænheita bænheitar bænheit
þgf.bænheitum
ef.bænheitra
nf.bænheiti bænheita bænheita
aukaföllbænheita bænheitu bænheita
öll föllbænheitu
öll föllbænheitari bænheitari bænheitara
öll föllbænheitari
kk.kvk.hk.
nf.bænheitastur bænheitust bænheitast
þf.bænheitastan bænheitasta bænheitast
þgf.bænheitustum bænheitastri bænheitustu
ef.bænheitasts bænheitastrar bænheitasts
nf.bænheitastir bænheitastar bænheitust
þf.bænheitasta bænheitastar bænheitust
þgf.bænheitustum
ef.bænheitastra
nf.bænheitasti bænheitasta bænheitasta
aukaföllbænheitasta bænheitustu bænheitasta
öll föllbænheitustu