bíla kirkjugarður
nafnorð, karlkyn
bíla-kirkjugarður
staður þar sem úr sér gengnum, óskráðum bílum er safnað saman
Skyld orð
- bílahaugur
Beyging
eignarfall eintölu ‑garðs nefnifall fleirtölu ‑garðar beygist eins og garður
eintalafleirtala
án greinismeð greinián greinismeð greini
nf.bílakirkjugarður bílakirkjugarðurinn nf.bílakirkjugarðar bílakirkjugarðarnir
þf.bílakirkjugarð bílakirkjugarðinn þf.bílakirkjugarða bílakirkjugarðana
þgf.bílakirkjugarði bílakirkjugarðinum þgf.bílakirkjugörðum bílakirkjugörðunum
ef.bílakirkjugarðs bílakirkjugarðsins ef.bílakirkjugarða bílakirkjugarðanna