búta
sagnorð með þolfalli
skera (e-ð) í búta eða bita
- hann bútaði trjábolinn í sundur
Beyging
bútaði bútað
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbútabútaðiégbútibútaði
þúbútarbútaðirþúbútirbútaðir
húnbútarbútaðihúnbútibútaði
viðbútumbútuðumviðbútumbútuðum
þiðbútiðbútuðuðþiðbútiðbútuðuð
þaubútabútuðuþaubútibútuðu
| nafnháttur | búta |
|---|---|
| sagnbót | bútað |
| boðháttur eintölu | bútaðu |
| boðháttur fleirtölu | bútið |
| stýfður boðháttur | búta |
| lýsingarháttur nútíðar | bútandi |
kk.kvk.hk.
nf.bútaðurbútuðbútað
þf.bútaðanbútaðabútað
þgf.bútuðumbútaðribútuðu
ef.bútaðsbútaðrarbútaðs
nf.bútaðirbútaðarbútuð
þf.bútaðabútaðarbútuð
þgf.bútuðum
ef.bútaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbútastbútaðistégbútistbútaðist
þúbútastbútaðistþúbútistbútaðist
húnbútastbútaðisthúnbútistbútaðist
viðbútumstbútuðumstviðbútumstbútuðumst
þiðbútistbútuðustþiðbútistbútuðust
þaubútastbútuðustþaubútistbútuðust
| nafnháttur | bútast |
|---|---|
| sagnbót | bútast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbútastubútaðistuþúbútistubútaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbútarðubútaðirðuþúbútirðubútaðirðu
þiðbútiðibútuðuðiþiðbútiðibútuðuði