útata
sagnorð
Aukafletta
- útatast
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútataútataðiégútatiútataði
þúútatarútataðirþúútatirútataðir
húnútatarútataðihúnútatiútataði
viðútötumútötuðumviðútötumútötuðum
þiðútatiðútötuðuðþiðútatiðútötuðuð
þauútataútötuðuþauútatiútötuðu
| nafnháttur | útata |
|---|---|
| sagnbót | útatað |
| boðháttur eintölu | útataðu |
| boðháttur fleirtölu | útatið |
| stýfður boðháttur | útata |
| lýsingarháttur nútíðar | útatandi |
kk.kvk.hk.
nf.útataðurútötuðútatað
þf.útataðanútataðaútatað
þgf.útötuðumútataðriútötuðu
ef.útataðsútataðrarútataðs
nf.útataðirútataðarútötuð
þf.útataðaútataðarútötuð
þgf.útötuðum
ef.útataðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútatastútataðistégútatistútataðist
þúútatastútataðistþúútatistútataðist
húnútatastútataðisthúnútatistútataðist
viðútötumstútötuðumstviðútötumstútötuðumst
þiðútatistútötuðustþiðútatistútötuðust
þauútatastútötuðustþauútatistútötuðust
| nafnháttur | útatast |
|---|---|
| sagnbót | útatast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúútatastuútataðistuþúútatistuútataðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúútatarðuútataðirðuþúútatirðuútataðirðu
þiðútatiðiútötuðuðiþiðútatiðiútötuðuði