útbita
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútbitaútbitaðiégútbitiútbitaði
þúútbitarútbitaðirþúútbitirútbitaðir
húnútbitarútbitaðihúnútbitiútbitaði
viðútbitumútbituðumviðútbitumútbituðum
þiðútbitiðútbituðuðþiðútbitiðútbituðuð
þauútbitaútbituðuþauútbitiútbituðu
| nafnháttur | útbita |
|---|---|
| sagnbót | útbitað |
| boðháttur eintölu | útbitaðu |
| boðháttur fleirtölu | útbitið |
| stýfður boðháttur | útbita |
| lýsingarháttur nútíðar | útbitandi |
kk.kvk.hk.
nf.útbitaðurútbituðútbitað
þf.útbitaðanútbitaðaútbitað
þgf.útbituðumútbitaðriútbituðu
ef.útbitaðsútbitaðrarútbitaðs
nf.útbitaðirútbitaðarútbituð
þf.útbitaðaútbitaðarútbituð
þgf.útbituðum
ef.útbitaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútbitastútbitaðistégútbitistútbitaðist
þúútbitastútbitaðistþúútbitistútbitaðist
húnútbitastútbitaðisthúnútbitistútbitaðist
viðútbitumstútbituðumstviðútbitumstútbituðumst
þiðútbitistútbituðustþiðútbitistútbituðust
þauútbitastútbituðustþauútbitistútbituðust
| nafnháttur | útbitast |
|---|---|
| sagnbót | útbitast |