útkáma
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútkámaútkámaðiégútkámiútkámaði
þúútkámarútkámaðirþúútkámirútkámaðir
húnútkámarútkámaðihúnútkámiútkámaði
viðútkámumútkámuðumviðútkámumútkámuðum
þiðútkámiðútkámuðuðþiðútkámiðútkámuðuð
þauútkámaútkámuðuþauútkámiútkámuðu
| nafnháttur | útkáma |
|---|---|
| sagnbót | útkámað |
| boðháttur eintölu | útkámaðu |
| boðháttur fleirtölu | útkámið |
| stýfður boðháttur | útkáma |
| lýsingarháttur nútíðar | útkámandi |
kk.kvk.hk.
nf.útkámaðurútkámuðútkámað
þf.útkámaðanútkámaðaútkámað
þgf.útkámuðumútkámaðriútkámuðu
ef.útkámaðsútkámaðrarútkámaðs
nf.útkámaðirútkámaðarútkámuð
þf.útkámaðaútkámaðarútkámuð
þgf.útkámuðum
ef.útkámaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútkámastútkámaðistégútkámistútkámaðist
þúútkámastútkámaðistþúútkámistútkámaðist
húnútkámastútkámaðisthúnútkámistútkámaðist
viðútkámumstútkámuðumstviðútkámumstútkámuðumst
þiðútkámistútkámuðustþiðútkámistútkámuðust
þauútkámastútkámuðustþauútkámistútkámuðust
| nafnháttur | útkámast |
|---|---|
| sagnbót | útkámast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúútkámastuútkámaðistuþúútkámistuútkámaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúútkámarðuútkámaðirðuþúútkámirðuútkámaðirðu
þiðútkámiðiútkámuðuðiþiðútkámiðiútkámuðuði