útsauma
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égútsaumaútsaumaðiégútsaumiútsaumaði
þúútsaumarútsaumaðirþúútsaumirútsaumaðir
húnútsaumarútsaumaðihúnútsaumiútsaumaði
viðútsaumumútsaumuðumviðútsaumumútsaumuðum
þiðútsaumiðútsaumuðuðþiðútsaumiðútsaumuðuð
þauútsaumaútsaumuðuþauútsaumiútsaumuðu
| nafnháttur | útsauma |
|---|---|
| sagnbót | útsaumað |
| boðháttur eintölu | útsaumaðu |
| boðháttur fleirtölu | útsaumið |
| stýfður boðháttur | útsauma |
| lýsingarháttur nútíðar | útsaumandi |
kk.kvk.hk.
nf.útsaumaðurútsaumuðútsaumað
þf.útsaumaðanútsaumaðaútsaumað
þgf.útsaumuðumútsaumaðriútsaumuðu
ef.útsaumaðsútsaumaðrarútsaumaðs
nf.útsaumaðirútsaumaðarútsaumuð
þf.útsaumaðaútsaumaðarútsaumuð
þgf.útsaumuðum
ef.útsaumaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúútsaumarðuútsaumaðirðuþúútsaumirðuútsaumaðirðu
þiðútsaumiðiútsaumuðuðiþiðútsaumiðiútsaumuðuði