þefa
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþefaþefaðiégþefiþefaði
þúþefarþefaðirþúþefirþefaðir
húnþefarþefaðihúnþefiþefaði
viðþefumþefuðumviðþefumþefuðum
þiðþefiðþefuðuðþiðþefiðþefuðuð
þauþefaþefuðuþauþefiþefuðu
| nafnháttur | þefa |
|---|---|
| sagnbót | þefað |
| boðháttur eintölu | þefaðu |
| boðháttur fleirtölu | þefið |
| stýfður boðháttur | þefa |
| lýsingarháttur nútíðar | þefandi |
kk.kvk.hk.
nf.þefaðurþefuðþefað
þf.þefaðanþefaðaþefað
þgf.þefuðumþefaðriþefuðu
ef.þefaðsþefaðrarþefaðs
nf.þefaðirþefaðarþefuð
þf.þefaðaþefaðarþefuð
þgf.þefuðum
ef.þefaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþefastþefaðistégþefistþefaðist
þúþefastþefaðistþúþefistþefaðist
húnþefastþefaðisthúnþefistþefaðist
viðþefumstþefuðumstviðþefumstþefuðumst
þiðþefistþefuðustþiðþefistþefuðust
þauþefastþefuðustþauþefistþefuðust
| nafnháttur | þefast |
|---|---|
| sagnbót | þefast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþefastuþefaðistuþúþefistuþefaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþefarðuþefaðirðuþúþefirðuþefaðirðu
þiðþefiðiþefuðuðiþiðþefiðiþefuðuði