þima
sagnorð sjaldgæft
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþimaþimaðiégþimiþimaði
þúþimarþimaðirþúþimirþimaðir
húnþimarþimaðihúnþimiþimaði
viðþimumþimuðumviðþimumþimuðum
þiðþimiðþimuðuðþiðþimiðþimuðuð
þauþimaþimuðuþauþimiþimuðu
| nafnháttur | þima |
|---|---|
| sagnbót | þimað |
| boðháttur eintölu | þimaðu |
| boðháttur fleirtölu | þimið |
| stýfður boðháttur | þima |
| lýsingarháttur nútíðar | þimandi |
kk.kvk.hk.
nf.þimaðurþimuðþimað
þf.þimaðanþimaðaþimað
þgf.þimuðumþimaðriþimuðu
ef.þimaðsþimaðrarþimaðs
nf.þimaðirþimaðarþimuð
þf.þimaðaþimaðarþimuð
þgf.þimuðum
ef.þimaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égþimastþimaðistégþimistþimaðist
þúþimastþimaðistþúþimistþimaðist
húnþimastþimaðisthúnþimistþimaðist
viðþimumstþimuðumstviðþimumstþimuðumst
þiðþimistþimuðustþiðþimistþimuðust
þauþimastþimuðustþauþimistþimuðust
| nafnháttur | þimast |
|---|---|
| sagnbót | þimast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþimastuþimaðistuþúþimistuþimaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúþimarðuþimaðirðuþúþimirðuþimaðirðu
þiðþimiðiþimuðuðiþiðþimiðiþimuðuði