afbrjóta
sagnorð úrelt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafbrýtafbrautégafbrjótiafbryti
þúafbrýturafbraustþúafbrjótirafbrytir
húnafbrýturafbrauthúnafbrjótiafbryti
viðafbrjótumafbrutumviðafbrjótumafbrytum
þiðafbrjótiðafbrutuðþiðafbrjótiðafbrytuð
þauafbrjótaafbrutuþauafbrjótiafbrytu
| nafnháttur | afbrjóta |
|---|---|
| sagnbót | afbrotið |
| lýsingarháttur nútíðar | afbrjótandi |
kk.kvk.hk.
nf.afbrotinnafbrotinafbrotið
þf.afbrotinnafbrotnaafbrotið
þgf.afbrotnumafbrotinniafbrotnu
ef.afbrotinsafbrotinnarafbrotins
nf.afbrotnirafbrotnarafbrotin
þf.afbrotnaafbrotnarafbrotin
þgf.afbrotnum
ef.afbrotinna