afmetta
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafmettaafmettaðiégafmettiafmettaði
þúafmettarafmettaðirþúafmettirafmettaðir
húnafmettarafmettaðihúnafmettiafmettaði
viðafmettumafmettuðumviðafmettumafmettuðum
þiðafmettiðafmettuðuðþiðafmettiðafmettuðuð
þauafmettaafmettuðuþauafmettiafmettuðu
| nafnháttur | afmetta |
|---|---|
| sagnbót | afmettað |
| boðháttur eintölu | afmettaðu |
| boðháttur fleirtölu | afmettið |
| stýfður boðháttur | afmetta |
| lýsingarháttur nútíðar | afmettandi |
kk.kvk.hk.
nf.afmettaðurafmettuðafmettað
þf.afmettaðanafmettaðaafmettað
þgf.afmettuðumafmettaðriafmettuðu
ef.afmettaðsafmettaðrarafmettaðs
nf.afmettaðirafmettaðarafmettuð
þf.afmettaðaafmettaðarafmettuð
þgf.afmettuðum
ef.afmettaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égafmettastafmettaðistégafmettistafmettaðist
þúafmettastafmettaðistþúafmettistafmettaðist
húnafmettastafmettaðisthúnafmettistafmettaðist
viðafmettumstafmettuðumstviðafmettumstafmettuðumst
þiðafmettistafmettuðustþiðafmettistafmettuðust
þauafmettastafmettuðustþauafmettistafmettuðust
| nafnháttur | afmettast |
|---|---|
| sagnbót | afmettast |