blamma
sagnorð gamallegt
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblammablammaðiégblammiblammaði
þúblammarblammaðirþúblammirblammaðir
húnblammarblammaðihúnblammiblammaði
viðblömmumblömmuðumviðblömmumblömmuðum
þiðblammiðblömmuðuðþiðblammiðblömmuðuð
þaublammablömmuðuþaublammiblömmuðu
| nafnháttur | blamma |
|---|---|
| sagnbót | blammað |
| boðháttur eintölu | blammaðu |
| boðháttur fleirtölu | blammið |
| stýfður boðháttur | blamma |
| lýsingarháttur nútíðar | blammandi |
kk.kvk.hk.
nf.blammaðurblömmuðblammað
þf.blammaðanblammaðablammað
þgf.blömmuðumblammaðriblömmuðu
ef.blammaðsblammaðrarblammaðs
nf.blammaðirblammaðarblömmuð
þf.blammaðablammaðarblömmuð
þgf.blömmuðum
ef.blammaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égblammastblammaðistégblammistblammaðist
þúblammastblammaðistþúblammistblammaðist
húnblammastblammaðisthúnblammistblammaðist
viðblömmumstblömmuðumstviðblömmumstblömmuðumst
þiðblammistblömmuðustþiðblammistblömmuðust
þaublammastblömmuðustþaublammistblömmuðust
| nafnháttur | blammast |
|---|---|
| sagnbót | blammast |