brúka
sagnorð
Beyging
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbrúkabrúkaðiégbrúkibrúkaði
þúbrúkarbrúkaðirþúbrúkirbrúkaðir
húnbrúkarbrúkaðihúnbrúkibrúkaði
viðbrúkumbrúkuðumviðbrúkumbrúkuðum
þiðbrúkiðbrúkuðuðþiðbrúkiðbrúkuðuð
þaubrúkabrúkuðuþaubrúkibrúkuðu
| nafnháttur | brúka |
|---|---|
| sagnbót | brúkað |
| boðháttur eintölu | brúkaðu |
| boðháttur fleirtölu | brúkið |
| stýfður boðháttur | brúka |
| lýsingarháttur nútíðar | brúkandi |
kk.kvk.hk.
nf.brúkaðurbrúkuðbrúkað
þf.brúkaðanbrúkaðabrúkað
þgf.brúkuðumbrúkaðribrúkuðu
ef.brúkaðsbrúkaðrarbrúkaðs
nf.brúkaðirbrúkaðarbrúkuð
þf.brúkaðabrúkaðarbrúkuð
þgf.brúkuðum
ef.brúkaðra
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
égbrúkastbrúkaðistégbrúkistbrúkaðist
þúbrúkastbrúkaðistþúbrúkistbrúkaðist
húnbrúkastbrúkaðisthúnbrúkistbrúkaðist
viðbrúkumstbrúkuðumstviðbrúkumstbrúkuðumst
þiðbrúkistbrúkuðustþiðbrúkistbrúkuðust
þaubrúkastbrúkuðustþaubrúkistbrúkuðust
| nafnháttur | brúkast |
|---|---|
| sagnbót | brúkast |
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbrúkastubrúkaðistuþúbrúkistubrúkaðistu
framsöguhátturviðtengingarháttur
nútíðþátíðnútíðþátíð
þúbrúkarðubrúkaðirðuþúbrúkirðubrúkaðirðu
þiðbrúkiðibrúkuðuðiþiðbrúkiðibrúkuðuði